Мо дар гузашта дар ин бора бисёр навишта будем вазифаҳои иҷроия ва аз разведка; Касе бешубҳа имконнопазир будани кашидани сарҳадҳои возеҳро дар таърифи ҳар ду сохтор то пайдо кардани монандии муҳим дарк кардааст.

Барои муайян кардани вазифаҳои иҷроия, мо гуфта метавонем, ки ин як қатор малакаҳои маърифатии ба ҳам алоқаманд буда, аз қобилияти оддии ихтиёран оғоз кардани амал ва пешгирии рафтори муайян то банақшагирӣ мураккаб, ба иқтидори ҳалли мушкилот ва ҳамаҳисси[1]. Мафҳумҳои банақшагирӣ, ҳалли мушкилот ва интуиция, аммо ногузир бо иктишоф алоқаманданд.

Аз ин рӯ, мубориза бурдан барои фарқ кардани ин ду мафҳум, яъне вазифаҳои иҷроия ва қобилиятҳои зеҳнӣ то ба дараҷае оварда мерасонад, ки баъзе муаллифон ба гипотезаи мутобиқати пурраи баъзе ҷузъҳои иктишофӣ ва баъзе ҷузъҳои таваҷҷӯҳӣ[2], бо назардошти таносуби хеле баланди байни онҳо дар намунаи калонсолони "нормотипӣ" (ва инчунин пешгӯии функсияҳои иҷроия дар кӯдакон вобаста ба рушди ояндаи малакаҳои тафаккури онҳо[4]).


Кӯмак барои фарқ кардани ин ду сохтор метавонад аз намунаҳои атипикии аҳолӣ, ба монанди кӯдакони лаёқатманд бошад. Montoya-Arenas ва ҳамкорон[3] шумораи зиёди кӯдаконро интихоб кардаанд, ки ба онҳо тақсим шудаанд зеҳни миёна (IQ аз 85 то 115), иктишофи олӣ (IQ байни 116 ва 129) д иктишофи хеле баланд (IQ аз 129 боло, боистеъдод); ҳамаи кӯдакон аз арзёбии зеҳнӣ ва арзёбии васеи вазифаҳои иҷроия гузаштанд. Ҳадаф аз он таҳлил кардан буд, ки оё ин ду сохтори назариявӣ дар се зергурӯҳҳои гуногун даст ба даст хоҳанд дошт ё на.

Аз таҳқиқот чӣ бармеояд?

Гарчанде ки бо тарзҳои гуногун шохисҳои мухталифе, ки аз миқёси зеҳнӣ бармеоянд ва холҳо дар санҷишҳои мухталиф барои вазифаҳои иҷроия дар зергурӯҳҳо дар сатҳи миёна ва олии зеҳнӣ ба таври назаррас алоқаманд буданд; маълумоти ҷолибтарин, аммо дигар аст: дар гурӯҳи кӯдакони лаёқатманд холҳои гуногуне, ки аз миқёси зеҳнӣ бармеоянд ва онҳое, ки ба санҷишҳои вазифаҳои иҷроия марбутанд онҳо ягон робитаи назаррасе нишон надоданд.
Тибқи гуфтаҳои нав, маълумот ба ду хулоса оварда мерасонад:

  • Функсияҳои иҷроия ва иктишоф ду қобилияти алоҳида мебошанд (ё ҳадди аққал санҷишҳои иктишофӣ ва санҷишҳои иҷрокунандаи таваҷҷӯҳ қобилиятҳои гуногунро чен мекунанд)
  • Баръакси он чизе, ки дар кӯдакони маъмулан рушдёбанда рух медиҳад, дар истеъдодҳо иҷрои вазифаҳои иҷроия аз зеҳн вобаста нест

Ин иттилооти хеле муҳим аст, аммо, чуноне ки аксар вақт рӯй медиҳад. эҳтиёткорлик билан талқин қилишни талаб қилади барои ҳудуди тадқиқот, пеш аз ҳама намунае, ки намояндаи тамоми аҳолӣ нест (на кӯдакони маъмулан рушдкунанда ва на истеъдодҳои баланд), зеро ҳама фанҳо дар асоси нишондиҳандаҳои мактаб интихоб карда шудаанд (хеле баланд) .

Шояд шумо низ таваҷҷӯҳ кунед

Бифладограмм

Ба чопкунӣ оғоз кунед ва барои ҷустуҷӯ Enterро пахш кунед

хатои: Мундариҷаи муҳофизаткардашудаи аст !!
Фаҳмишҳои шифоҳии семантикӣ